ULD

Τι χρειάζεται για τη διαχείριση ενός στόλου ULD;
Η σύντομη απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι: πολλή σκληρή δουλειά, υποστηριζόμενη από άφθονη εμπειρία. Για όλες τις αεροπορικές εταιρείες, η λειτουργία αεροσκαφών ευρείας ατράκτου ULD είναι ένα ουσιαστικό μέρος των καθημερινών λειτουργιών, επομένως είναι κρίσιμη η διασφάλιση ότι κάθε πτήση έχει επαρκείς ποσότητες των σωστών τύπων ULD στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή. Δεδομένης της εμπορικής σημασίας αυτής της λειτουργίας, θα φανταζόταν κανείς ότι θα λάμβανε έναν ορισμένο βαθμό θέσης στις αεροπορικές δραστηριότητες, αλλά δυστυχώς, ο έλεγχος και η διαχείριση της ULD είναι συχνά χαμηλά στις τάξεις. Αυτή η ζωτική λειτουργία έρχεται στο προσκήνιο μόνο όταν, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, μια κατάσταση ULD επηρεάζει τις λειτουργίες της εταιρείας.

Προκλήσεις ελέγχου και διαχείρισης ULD
Το μεγαλύτερο ζήτημα για οποιαδήποτε ομάδα ελέγχου ULD είναι πιθανώς το θέμα των ανισορροπιών. Μια σημαντική ανισορροπία που επηρεάζει όλες τις αεροπορικές εταιρείες είναι η προτίμηση για πτήσεις που προέρχονται από ορισμένες τοποθεσίες να χρησιμοποιούν την πλειοψηφία των παλετών ή την πλειοψηφία των εμπορευματοκιβωτίων, ενώ οι πτήσεις με επιστροφή έχουν αντίθετη προτίμηση. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε τύπους φορτίου ή σε προτιμήσεις αποστολέα, αλλά, ανεξάρτητα από τον λόγο, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικό πλεόνασμα ενός τύπου ULD σε μια τοποθεσία και σε υποαπόθεμα διαφορετικού τύπου σε άλλη τοποθεσία.
Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι η ικανότητα των αεροσκαφών να μεταφέρουν φορτίο επηρεάζεται από τους επικρατούντες ανέμους σε ορισμένες περιοχές. Για παράδειγμα, το βόρειο χειμώνα, τα ρεύματα αεριωθουμένων πνέουν έντονα από τα δυτικά προς τα ανατολικά, επομένως οι πτήσεις από την Ασία προς τις ΗΠΑ μπορούν να μεταφέρουν άφθονο φορτίο, ενώ οι πτήσεις με επιστροφή ενδέχεται να διαρκέσουν 2-3 ώρες περισσότερες. Ως εκ τούτου, το φορτίο τους είναι περιορισμένο σε βάρος, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιο ULD που πήγε στις ΗΠΑ δεν μπορεί να μεταφερθεί πίσω. Οι πολύ μεγάλες πτήσεις επηρεάζονται ιδιαίτερα από αυτό το ζήτημα.
Οι ναυλώσεις σε απομακρυσμένα αεροδρόμια αποτελούν επίσης συχνά πηγή προβλημάτων. Το αεροπλάνο, συνήθως ένα μεγάλο φορτηγό πλοίο, προσγειώνεται σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία, εκφορτώνει το φορτίο του και στη συνέχεια αναχωρεί γρήγορα, αφήνοντας πίσω μερικές φορές περισσότερες από σαράντα παλέτες PMC. Για να αντιμετωπίσουν προβλήματα βάρους και χρόνου, οι αεροπορικές εταιρείες ζήτησαν από τους σχεδιαστές της ULD να δημιουργήσουν ένα πτυσσόμενο κοντέινερ εδώ και χρόνια, ένα που μπορεί να φορτωθεί με φορτίο προς μία κατεύθυνση και στη συνέχεια να επιστρέψει ως επίπεδη συσκευασία. Αν και αυτή η ιδέα έχει πολλές δυνατότητες στη θεωρία, δεν έχει υλοποιηθεί ποτέ σε μεγάλη κλίμακα λόγω της δυσκολίας διευθέτησης των μονάδων ώστε να συμπτύσσονται και να συσκευάζονται σωστά για μεταφορά και στη συνέχεια να αποσυσκευάζονται και να συναρμολογούνται ξανά πριν από την εκ νέου χρήση. Προσθέστε σε αυτήν την εξίσωση μοναδικές ανάγκες τοποθέτησης για ULD ειδικού σκοπού, όπως εμπορευματοκιβώτια ελεγχόμενης θερμοκρασίας ή πάγκους αλόγων, και γίνεται σαφές ότι ένας τυπικός ελεγκτής ULD έχει αρκετά αγχωτική δουλειά.
Εάν οι προκλήσεις που αναφέρονται παραπάνω δεν είναι αρκετές, η δουλειά τους γίνεται πιο δύσκολη από το γεγονός ότι συχνά δεν λαμβάνουν ακριβείς και έγκαιρες πληροφορίες σχετικά με το απόθεμα και τη μεταφορά του ULD. Οι ελεγκτές ULD βασίζονται στην ακρίβεια των δεδομένων που περιέχονται στα συστήματα υπολογιστών για να εκτελέσουν σωστά τις εργασίες τους, αλλά πολύ συχνά, τα δεδομένα μπορεί να μην ταιριάζουν με τα πραγματικά επίπεδα αποθεμάτων ή τοποθεσίες. Τα προβλήματα γενικά προκύπτουν όταν το ULD μεταφέρεται σε τρίτο, τέταρτο ή ακόμα και πέμπτο μέρος σε απομακρυσμένο σταθμό και αυτές οι πληροφορίες δεν αναφέρονται στο κέντρο ελέγχου ULD. Αυτή η κατάσταση επιδεινώνεται εάν δεν πραγματοποιηθούν ακριβείς και έγκαιροι έλεγχοι αποθεμάτων σύμφωνα με ένα συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα, με τα δεδομένα να αναφέρονται τακτικά στους ελεγκτές ULD.

Παρακολούθηση της τοποθεσίας του ULD
Τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχουν γίνει συνεχείς προσπάθειες για τη δημιουργία ενός αυτοματοποιημένου συστήματος παρακολούθησης για το ULD. Υπήρξε κάποια περιορισμένη επιτυχία, αλλά η ευρεία υιοθέτηση οποιουδήποτε τέτοιου συστήματος παραμένει αόρατη. Οι κύριοι λόγοι για αυτήν την έλλειψη προόδου είναι τα οικονομικά και τεχνικά εμπόδια, και ενώ θα ήταν λάθος να αποκλειστεί η πιθανότητα ευρείας χρήσης οποιουδήποτε τέτοιου συστήματος, η έλλειψη προόδου τα τελευταία τριάντα χρόνια δεν προσφέρει μεγάλη αισιοδοξία. Η IATA συνεχίζει να εργάζεται για τα βιομηχανικά πρότυπα και η τεχνολογία μπορεί να δημιουργήσει νέες πρακτικές και οικονομικές δυνατότητες. Εν τω μεταξύ, ωστόσο, οι ελεγκτές ULD αναγκάζονται να βασίζονται σε μεταδιδόμενα μηνύματα και αναφορές αποθεμάτων για να εντοπίσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία.
Τα συστήματα barcoding για ULD πέφτουν κάπου στη μέση του μηδενικού συστήματος παρακολούθησης και των υψηλών φιλοδοξιών παρακολούθησης RFID ή κάτι παρόμοιο. Είναι σχετικά εύκολο να προσαρτήσετε έναν γραμμωτό κώδικα σε ένα δοχείο και πολύ πρακτικό να προσθέσετε ένα αυτοκόλλητο γραμμικού κώδικα στο εσωτερικό μιας διαδρομής καθίσματος παλετών. Τα πρότυπα της IATA για την προσθήκη γραμμωτών κωδίκων περιέχονται στην Ενότητα 7 του ULDR. Η ύπαρξη γραμμικού κώδικα σίγουρα βελτιώνει την ακρίβεια της εγγραφής των λεπτομερειών του κωδικού IATA ενός ULD και δεδομένου ότι τα σύγχρονα smartphone έχουν γενικά τη δυνατότητα ανάγνωσης ενός γραμμικού κώδικα, αυτό προσφέρει μια πρακτική και οικονομικά αποδοτική εναλλακτική λύση στο RFID.